Broń biała stanowi doskonałą alternatywę dla wiatrówek i osprzętu strzeleckiego. Jest jednak przeznaczona dla reprezentantów niektórych dyscyplin sportowych (np. szermierka) oraz pasjonatów walki wręcz. Broń biała w postaci noży, bagnetów, sztyletów, toporów, mieczy czy szabli dawniej stanowiła podstawowy element wyposażenia bojowego każdego wojska. Dzisiaj poza ich sporadycznym wykorzystaniem przez oddziały specjalne, w powszechnym użyciu są jedynie bagnety oraz noże.

Biała broń poza zastosowaniem militarnym, znalazła również swoje przeznaczenie jako broń paradna i sportowa. Oprócz szermierzy, używana jest również przez stowarzyszenia kultywujące dawne tradycje historyczne. Do takich organizacji możemy zaliczyć niewątpliwie bractwa rycerskie i kawaleryjskie, które cyklicznie organizują widowiskowe turnieje lub biorą udział w rekonstrukcjach sławnych bitew (np. bitwa pod Grunwaldem). Broń biała występuje również w policji w postaci różnego rodzaju pałek jako środek przymusu bezpośredniego.

Ze względu na wbrew pozorom dość szerokie zastosowanie oraz konstrukcję, broń białą możemy podzielić w następujący sposób:

- broń obuchowa (np. maczuga, młot bojowy, kij baseballowy, pałka policyjna tonfa lub morgensztern),
- broń obuchowo-sieczna (np. topór),
- broń tnąca i sieczna (np. miecz, szabla, maczeta),
- broń kłująca (np. włócznia, szpada, bagnet, nóż lub sztylet),
- broń tnąco-kłująca (np. halabarda).

Poza wyżej wymienionymi kategoriami, do broni białej można zaliczyć jeszcze całą masę amatorskich przyrządów do walki wręcz, które do tej pory nie zostały jednak w żaden sposób sklasyfikowane.

Tags: , , , , , , , ,